Anayasa Madde 138 – Mahkemelerin bağımsızlığı

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası · Üçüncü Kısım – Cumhuriyetin Temel Organları › Üçüncü Bölüm – Yargı › Genel hükümler

Mahkemelerin bağımsızlığı

Madde 138

Hakimler, görevlerinde bağımsızdırlar; Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler.

Hiçbir organ, makam, merci veya kişi, yargı yetkisinin kullanılmasında mahkemelere ve hakimlere emir ve talimat veremez; genelge gönderemez; tavsiye ve telkinde bulunamaz.

Görülmekte olan bir dava hakkında Yasama Meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili soru sorulamaz, görüşme yapılamaz veya herhangi bir beyanda bulunulamaz.

Yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez.

Bu sayfadaki metin, Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi’nde yayımlanan 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın konsolide metnine göre hazırlanmıştır (son işlenen değişiklik: 27/4/2017 tarihli ve 663 sayılı Kanun). Mevzuat sık değişebileceğinden resmî ve güncel metin için mevzuat.gov.tr esas alınmalıdır.

§

Resmî Metin — 2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası

Kanunun güncel ve resmî metnine T.C. Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi üzerinden ulaşabilirsiniz.

2709 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nı Görüntüle → Kaynak: mevzuat.gov.tr — T.C. Cumhurbaşkanlığı Mevzuat Bilgi Sistemi

Bu sayfa genel bilgilendirme amaçlıdır; somut bir dosya için hukuki görüş veya danışmanlık yerine geçmez.